Test
Categorie archief: Uncategorized
Wandelen. De ultieme Zen-ervaring. Verwarring en vervreemding.
Wandelen is één van mijn passies. Wandelen in mijn bossen en over mijn heide. Eén worden met mijn natuur. Er dichtbij zijn. De groene werkelijkheid op de huid zitten. De schoonheid aantrekken als een goed zittende jas. Niets meer rationaliseren en gewoon de tijd op zijn beloop laten. En ziet……., de seizoenen rijgen zich aaneen tot één geheel. De zon is mijn kompas en de regen mijn troost. Het stof warrelt, het licht dringt door in alle hoeken en de vogel zingt uitbundig zijn waarschuwingen Ik luister met instemming naar het tikken en knappen van de warme dennenappels en naar het kraken van droge takken onder de hoeven van het vluchtende wild. De geluiden laten zich niet nader topografisch duiden.
Ik probeer mijn geschiedenis, mijn routine en mijn aardse gehechtheid los te laten. Ik wil zonder tussenkomst van anderen opgaan in de vanzelfsprekendheid van die alles en iedereen verbindende totaliteit. Ik probeer te ontstijgen aan de voorspelbare en saaie opeenvolging van al die schier onontkoombare banale en vulgaire leefmomenten. Ik probeer alle losse eindjes tot één verrassend geheel samen te smeden. Tot één oersterke duidelijke kabel van roestvrij staal. Een kabel waar mijn hele leven aan moet kunnen hangen. Een kabel die mij solide vast klinkt aan de wonderschone orgastische ervaring van de buitenlichamelijke extase. Het volstrekt onstoffelijke God-zijn.
Stilte wordt dan mijn begeleider. De stilte die de schrikbeelden uit mijn fantasie moet overstemmen. De overweldigende stilte van het niets.
Maar natuurlijk ook een stilte die de afwezigheid van mensen moet opleuken. Van alle mensen die er goddank niet zijn. In ieder geval niet hier. Ze zijn aan het werk. Ergens anders. In een andere wereld. In een wereld waar niets lijkt op wat het is. Een wereld die ik met volle overtuiging en zeer hartgrondig verafschuw omdat het in mijn perceptie een zinloze en wrede wereld van eindeloze herhalingen is. Een wereld waar onophoudelijk geprobeerd wordt om vormen te bedenken voor absolute irrationele onzin. Volstrekt nutteloze strevingen dus. Zulke vormen moeten wel verdampen in betekenisloosheid. Zij lijken helder, duidelijk en solide aanwezig in onze werkelijkheid, maar lossen telkenmale weer op in het zuurbad van de tijd.
En ik loop hier. Ik dwaal. Ik gis. Ik ben. Ik leef en vind wèl mijn eigen nutteloze inhoud, maar ik kan helaas niet de juiste vormen ontdekken met behulp waarvan ik mijn eigen intellectuele flauwekul in het keurslijf der werkelijkheid kan hijsen. En ik dwaal verder. Ik raak steeds verder van huis. De lucht betrekt. Zou het gaan regenen?
Hierboven staat dus, volgens bijna iedere ongeoefende lezer die ik dit stukkie heb laten lezen, rabiate onzin in vermomming van schijnbare rede. Die ongeoefende lezers kunnen allemaal, zonder uitzondering, worden aangemerkt als bèta-mensen. Zo zit mijn vriendenkring nu eenmaal in elkaar!
Het stukkie is een allegaartje van tegenstellingen, lange zinnen en uitbundig en veelal overbodig gebruik van attributieve bijvoeglijke naamwoorden. Maar ik ben dol op die onzin en ik hou van lange, ingewikkelde, bombastische en volstrekt overbodige zinnen.
Maar u is hoogstwaarschijnlijk een andere mening toegedaan. Dat is mij overigens wel bekend. U heeft uiteraard een verfijnde literaire smaak, maar uiteindelijk leest u toch het liefst wat u zelf heeft geschreven of wat door een bekende schrijver aan het papier is toevertrouwd. U zit boordevol dedain en vooringenomenheid als het om de schrijfkunst van onbekende sloebers gaat. De beroemdheid van een schrijver maakt een lezer meestal een stuk minder kritisch.
Echter, om de door een onbekende sloeber geschreven onzin te kunnen ontmaskeren als pretentieuze prietpraat wordt desalniettemin van uw kant een grote mate van kritische alertheid verwacht.
Daarom is het te allen tijde en voor iedere lezer belangrijk om een heldere kop te houden en een ijzersterke wil te ontwikkelen om onzin te ontmaskeren. Vooral als het je eigen onzin is. En het leuke van dit alles is dat je helemaal zelf bepaalt wat onzin is.
Opgeslagen onder Uncategorized
Een grap die wel een grap is. Meneer Douchegordijn maakt een grap van een grap.
Goddank blijkt mijn oprechte verontwaardiging totaal overbodig te zijn geweest en blijf ik confuus achter met de zure lach van een boer met gebitsproblemen. Mijn echtgenote riep nog: “het is een grap”, maar dat mocht niet baten. Ik was meteen ontketend. Het is overigens niet verwonderlijk dat ik in deze valkuil stap, omdat ik dienaangaande nogal “accidentprone” ben. Het is een grap van een zekere meneer Douchegordijn. Hij heeft mij goed te pakken gehad. Dit is dus min of meer komische humor!!! En nu met vereende krachten aan de slag om een RECLAMEVRIJE Correspondent te maken.
Wat een opluchting.
Opgeslagen onder Uncategorized
EEN GRAP DIE GEEN GRAP IS. Rob Wijnberg c.s. slaan met hun kwaadaardige “experiment” de plank volledig mis!!! Plannen voor de “Correspondent” blijken te berusten op bedrog en flauwekul.
En het geschiedde op 1 april 2013 dat er een grap werd verteld die geen grap was.
Al weken keek ik uit naar de plannen ter concretisering van een platform voor verstandige mensen, die wars van de waan van de dag en niet gehinderd door de commerciële diarree van het marketing-tuig ter rechterzijde, zich de doelgroep mochten wanen van bevlogen, enthousiaste en vermeend betrouwbare mensen die op voornoemd platform verdieping en opiniëring een nieuw gezicht wilden gaan geven.
Het platform moest “De Correspondent” gaan heten. Mensen die dit idee wilden steunen konden zestig euro overmaken. “Crowdfunding” voor een goed doel dus.
Op 1 april 2013 wordt bekend gemaakt dat het een 1 aprilgrap is. Wat is een grap? Een grap is iets waar je om kunt lachen. Of iets waar op zijn minst iets van “geestige humor” in zit. Ik lach niet en ik ontdek ook geen “geestige humor”. Het enige wat ik voel is teleurstelling en kwaadheid. Teleurstelling omdat een fantastisch idee als een grap wordt afgedaan. En kwaadheid omdat voor de zoveelste keer, maar nu zelfs door schijnbaar betrouwbare mensen, mijn vertrouwen in een integere en fatsoenlijke samenleving wordt beschaamd.
Het laat zich denken dat het janhagel en het rapaille ter extreem rechterzijde van onze samenleving, die aan dergelijk bedrog zijn raison d’etre ontleent, bijkans zal stikken van het lachen. Hier is sprake van de “Moeder van alle Leedvermaak”.
Ik mag hopen dat deze smerige rat nog een staart van mythische proporties gaat krijgen. Ik wil niet dat deze bedriegers er zo maar mee weg komen!!!!
Opgeslagen onder Uncategorized
Economie voor dummies!
Het gaat langzaam beter met de beurskoersen. Bedrijven maken weer meer winst. Hoe komt dat toch in een wereld van crisis? Bedrijven ontslaan veel mensen zodat hun productiekosten aanzienlijk lager worden. De prijzen blijven hetzelfde. De winst stijgt en stijgt en stijgt. De loonslaven, ZZP’ers en flexwerkers moeten harder, veel harder werken om de productie op hetzelfde niveau te houden. En de winstontvangers kopen Porsches, nog meer tweede huizen, en protserige jachten. Voor hen is de crisis luilekkerland.
En wij? Arme drommels, wij loonslaven, wij flexwerkers en ZZP’ers, wij moeten steeds heviger bloeden om het paradijs van de economische elite in stand te houden en waar nodig, te verfraaien.
Wat ons, arme drommels, rest, zijn de moderne sociale media die als hersenspoelers worden uitgedeeld door de economische elite. Het moderne equivalent van “Brood en Spelen”.
Ik wens u al het goede en geef u nu weer over aan de geneugten die de waan van de dag ons zo rijkelijk pleegt te schenken!!!
Slaap zacht, dummies!
Opgeslagen onder Uncategorized
De huidige regering maakt Nederland economisch helemaal kapot.
Met stijgende verbazing en toenemende ergernis aanschouw ik de handel en wandel van onze regering. Het destructieve economische beleid van deze coalitie tart elke beschrijving. Een coalitie die bestaat uit een giftige cocktail van hardvochtige, liefdeloze en super materialistische conservatief-liberalen en ruggengraatloze, hebzuchtige, machtsbeluste en gedegenereerde sociaaldemocraten. Voorwaar, een lekker stelletje bijelkaar!
Met hun economische beleid hebben ze de Nederlandse consument zo’n angst aangejaagd, dat deze consument binnen een paar maanden is gemetamorfoseerd van een hedonistische verspiller in een economisch behoudzuchtige en schraperige spaarder.
Het vigerende economische systeem, ook wel “geleid” kapitalisme genoemd, kan men vergelijken met een op hol geslagen nijlpaard in een porseleinkast. Het is een krankzinnig systeem van weerloze en consumptiehankelijke loonslaven en een steeds kleiner wordende super rijke, almachtige economische elite. Helaas heeft zich nog steeds geen beter systeem aangediend, dus zullen we het moeten doen met de huidige economische flauwekul.
Maar als je dan zo nodig in een kapitalistisch systeem wilt leven gedraag je er dan ook naar en hou je dan in godsnaam aan de meest basale economische wetten. Ga dan niet de vraagkant van het systeem uitschakelen. Wel eens van een economisch neerwaartse spiraal gehoord, waar de ene domme maatregel de volgende domme maatregel uitlokt. Ga de mensen niet aanzetten om niet meer te consumeren, want je raakt van de regen in de drup.
Ontneem de mensen het perspectief op een stabiele en veilige arbeidssituatie, overspoel ze met beperkende oekazes, en bedelf ze onder de sombere vooruitzichten en je krijgt een steeds verder krimpende economie.
Het is tragisch dat we voor wat economische wind in de rug volledig, en nu nog meer dan ooit, zijn aangewezen op de ontwikkelingen buiten Nederland. Onze regering is inmiddels zo incompetent gebleken dat het simpelste economische mechanisme voor hen abracadabra is. Bange en onzekere mensen consumeren veel minder en sparen tegen de klippen op. Als ik naar mijzelf kijk, geef ik op dit moment nog maar de helft uit, in vergelijking met een jaar geleden. Ik spaar dat het een lieve lust is, hetgeen me uitstekend bevalt. En ik ben uiteraard niet de enige die zo handelt.
Als er de komende twintig jaar al sprake zal zijn van substantiële economische verbetering zal deze verbetering door het buitenland moeten worden gegenereerd, want in Nederland is de economische a-vitaliteit troef!
Dit gezegd zijnde en het gehele economische slagveld van verkeerde beslissingen en rabiate blunders overziend is het heel raar om te moeten constateren dat er in Nederland hele volksmassa’s zijn die niets moeten hebben van het buitenland, die gruwen van een economisch en politiek verenigd Europa en kotsmisselijk worden bij het horen van de woorden “ontwikkelingshulp” en/of “Verenigde Naties”.
Het is mij een volkomen raadsel hoe een steeds materialistischer ingesteld volk ideeën en waandenkbeelden kan ontwikkelen die volstrekt indruisen tegen de eigen hebzuchtige inborst.
Gelukkig is dat niet mijn zorg.
Opgeslagen onder Uncategorized
Verontrustend verhaal van een langzaam tot rust komende vulkaan.
Men schijnt maar aan te doen, zo lijkt het mij. Men raast van hot naar her en heeft geen oog voor ellende en verdriet. Als ik, na veel zelfstrijd, geheel tot rust gekomen, om me heen kijk, dan wil ik allereerst diep in mijn eigen ziel schouwen. Ik hoop harmonie, sereniteit en vrede te zien. Wat ik echter waarneem is een langzaam tot rust komende, voorheen zeer actieve, mentale vulkaan. De lava moet afkoelen. Dat heeft zijn tijd nodig. Maar ik ben op de goede weg. Het huis moet onderhouden worden om het de inwonende geest zo geriefelijk mogelijk te maken. Pas in besef van zekerheid kan intellectuele waaghalzerij gedijen. Ongekende vergezichten ontrollen zich aan het uitgeruste oog. Het discutabele van het occulte wordt getransformeerd in keiharde wetenschap en ter verificatie aangeboden. Ik wandel door dikke muren en verricht het onmogelijke. Dit alles wordt aan het papier toevertrouwd en getuigt van een langzaam op drift rakende geest. De mij toegeworpen boeien worden niet gegrepen en onvermijdelijk verdrink ik in de sluwe hardheid van de huidige samenleving. Opgeruimd staat netjes hoor ik het klootjesvolk roepen. Het geteisem en het tuig van de richel danst op mijn graf en gaat helemaal uit zijn plaat. Het laatste wat ik zie is een uitgestoken hand die bedekt is met etterende zweren. Dat zet mij aan het denken. Er moet weer een elite komen, vind ik. Een heuse elite. In Nederland. Geen nep-elite van nouveaux riches, maar een elite van ascetische, gezaghebbende en ethisch verantwoorde wijze en liefdevolle mensen.
De huidige zelfbenoemde elite presenteert zich, in mijn ogen, volkomen ten onrechte als elite. Het is een onbeschofte schijn-elite. De door middel van riante studiebeurzen en conditionerende managementcursussen sociaal gestegen arbeiderszonen en winkeldochters die zich bij het vrijemarktgebeuren thuis voelen als genotzuchtige varkens in een modderpoel, bepalen voor het goedgelovige en door de commercie volledig murw gebeukte volk wie wel en wie niet tot de elite mag behoren en zij geven daarmede een onthutsend inkijkje in hun door statusjacht, hebzucht en machtswellust beperkte gedachtewereld. Zij menen daarom dan ook dat de elite wordt gevormd door de mensen met het meeste geld en de meeste macht. De intelligentsia tellen uiteraard niet langer mee. De verwaten en machtsbeluste hogepriesters van de vrije markt hebben het volk het dictaat van de hebzucht opgelegd. Het gaat om glamour, glitter, status en een cynische variant van decadent hedonisme. Nederland wordt steeds ranziger. Criminele, afgestompte en ethisch sterk geërodeerde raskapitalisten zetten de toon en worden, op geleide van onwaarachtige, hersenspoelende en uiterst onsympathieke commerciële media, slaafs nagevolgd door een hebberige, onwetende en laagopgeleide bevolking. Nederland heeft zijn authenticiteit verloren en is niet langer geloofwaardig. We houden de schijn nog op, maar weten in ons hart dat het een verloren zaak is. Langzaam valt ons land in de handen van graaiende, hypocriete, decadente en arrogante schurken die zich steeds vaker plegen op te houden in de top van het bedrijfsleven en in de belangrijkste bestuurslagen van de politiek en die, onder het mom van het dienen van het algemeen belang of van het maatschappelijk verantwoord ondernemen, slechts met hun eigen carrière en machtspositie bezig zijn, waarbij zij al doende hun zakken tot berstens toe vullen.
De zelfbenoemde elite begint langzaam te veranderen in een stel potentiële bajesklanten en gaat geleidelijk dezelfde geur van ontbinding verspreiden die al jaren wordt verspreid door de grote groep agressieve en laag opgeleide mensen die van anti-intellectualisme, ordinaire afgunst en destructieve rancune een fetisj hebben gemaakt.
Ik heb er mijn bekomst van. Ik richt de blik dan ook naar binnen en geniet, zo lang als het kan, van het leven dat ik, op basis mijn eigen ethische leefregels, gestalte kan geven in mijn eigen micro-omgeving.
Ik keer me dus af van de buitenwereld en leg me toe op koestering van mijn naasten.
Dit is mijn perceptie van het circus dat “de wereld” heet. Let wel, en nu voor de laatste keer, het is niet “DE WAARHEID”, maar mijn “eigen waarheid”. “Take it or leave it” Er zijn duizenden redenen om het niet met mij eens te zijn. De belangrijkste is wel vervat in het spreekwoord: “Wiens brood men eet, wiens woord men spreekt”.
Ook dient men het van overheidswege opgelegde en totaal misplaatste optimisme niet onderschatten. Veel gezagdragers hebben inmiddels begrepen dat onbenullige vrolijkheid een uitstekende bliksemafleider is. Nogal wat mensen hanteren deze irrationele en door groepsdwang opgelegde, vrolijkheid dan ook als statussymbool; als symbool van macht en succes. Ik kan er alleen maar om huilen!
Opgeslagen onder Uncategorized
De plaag van het wapenbezit in de USA.
In een super individualistische, technisch sterk ontwikkelde en enorm materialistische geldmaatschappij is het niet verwonderlijk dat de meerderheid van de bevolking zich niets gelegen laat liggen aan welk gezag dan ook. In een dergelijke samenleving construeert men zijn eigen Waarheid bijna geheel los van de ander en desnoods geheel “factfree”. Het enige gezag dat de meer primitief denkenden aldaar soms boven zich dulden is het gezag van een bozige, intolerante, en racistische GOD, die de eigen, vaak volstrekt irrationele, waarheid van de “gelovigen” onderschrijft. God als boeman voor de ander en als de grote redder voor henzelf.
Het laat zich denken wat er gebeurt als je in een dergelijke samenleving de automatische geweren en ander pervers schiettuig als verse broodjes over de toonbank laat gaan. Wijsheid kun je van bovenaf niet opleggen. Wijsheid ontstaat door wetenschappelijk inzicht in de ons omringende werkelijkheid en, wat misschien nog veel belangrijker is, door een onbelemmerd en waarachtig inzicht in je eigen karakterstructuur en de daaruit voortvloeiende motieven. Inzicht dat voortvloeit uit een levenshouding die gebaseerd dient te zijn op onvoorwaardelijke naastenliefde.
En wijsheid is wat je nu eenmaal nodig hebt om op een verstandige en liefdevolle manier vorm te geven aan een vreedzame en rechtvaardige samenleving. Helaas is dat aspect in de Amerikaanse samenleving nou net erg ver te zoeken. Het ligt voor de hand dat in een destructieve, hedonistische en liefdeloze samenleving het verdriet en het lijden alleen maar groter worden.
Opgeslagen onder Uncategorized
Een rare bijdrage over gekke Nederlanders, die, zonder reden, steeds banger worden.
Geen moeilijke lange zinnen, geen moeilijke woorden, geen gecompliceerde stijlvormen, gewoon de primitieve anti-intellectuele jip-en-janneketaal die zo enorm op prijs wordt gesteld door al die digitaal aangestuurde postmoderne gehersenspoelde massamensen.
Er zijn, naar mijn bescheiden mening, grofweg twee soorten mensen. Mensen die alles voor zichzelf willen houden. En mensen die best bereid zijn om te delen. Dus:
1. Mensen die alles voor zichzelf willen houden, die de nadruk leggen op hard werken, die gek zijn op kosten-batenanalyses en op winstcijfers, die een hekel hebben aan de overheid, die eigenlijk geen belasting willen betalen en die niet-werkende mensen (werkelozen, ouderen, zieken etc) als onrendabelen bestempelen, noemen we rechts. Het zijn vaak mensen die een hoge pet van zichzelf op hebben en die alles wat zwak is verfoeien. Hebzucht is goed, naastenliefde is slecht want dat kost geld. Dit soort mensen tref je in grote aantallen aan bij het bedrijfsleven en bij de vrije beroepen (advocaten, medisch specialisten, notarissen, ict’ers etc.), maar ook steeds meer bij middenstanders en beginnende zelfstandigen. Ik vind het een plaag. Het is mijns inziens de reden dat we moreel gezien nog steeds in de middeleeuwen zitten. Mijn inschatting is dat ongeveer 95% van de Nederlandse bevolking tot dit soort mensen behoort.
2. Blijft over 5% mensen die een stuk minder last hebben van hebzucht, pathologisch egoïsme en machtswellust. Te weinig om enige invloed te hebben en ze bevinden zich vaak ook nog aan de periferie van onze samenleving.
Bovenstaand raar en overdreven exposé vertolkt desalniettemin mijn eigen sombere en wereldvreemde inschatting die op zijn beurt nergens, maar dan ook werkelijk nergens, wordt gesteund door resultaten van wetenschappelijk onderzoek. Gelukkig zit het dus alleen maar tussen mijn eigen oren. Intuïtie en zo!
Maar ik vind deze waanvoorstelling, naar mate ik ouder wordt, wel steeds minder storend. Want deze krankzinnige samenleving stelt je natuurlijk wel in staat om volstrekt je eigen plan te trekken. Je bent zo vrij als een vogel en kan keer op keer weer zeggen wat je maar wilt. De enige restricties dienaangaande zijn gelegen in je eigen normen en waarden met betrekking tot wellevendheid en fatsoen.
Ik vind het dus wel best zo. Ik heb me in jaren niet zo goed gevoeld en ik hoop dat de samenleving nog lang mag blijven smeulen, branden, vloeken, klagen, slaan, schoppen en weet ik wat niet al!!!!
Het ga u allemaal goed deze week. Tot de volgende keer met misschien wel een leuk liedje of een mooie natuurfoto. Keep smiling!!
Voor mensen die van keiharde gegevens houden wil ik verwijzen naar een bijlage van de Volkskrant van vandaag “Hoe goed is….de Nederlander” Statistieken en lijstjes buitelen in opzienbarende politieke correctheid over elkaar heen. Eén zaak doet mij heftig schrikken. “In 1960 registreerde de politie 132 duizend delicten, in 1999 1,3 miljoen. Rekening houdend met de groei van de bevolking is dat een verzesvoudiging. Dat het aantal delicten in 2011 is gedaald tot 1,2 miljoen, is dan een schrale troost”. Zo, lust je nog peultjes! En de Volkskrant weet niet waar het aan ligt, want alles is nu immers veel beter dan in 1960.
Met een beetje nadenken kom je er wel uit. Maar dat ga ik hier niet doen. Ik ga lekker wandelen. Ze bekijken het maar. En ja, Costa Rica, misschien is dat wel iets.
Nb. En nu had ik me nog wel voorgenomen om geen zinnen van langer dan vijf woorden te maken.
Opgeslagen onder Uncategorized
Gelukwens voor de Majesteit en mijn globale intuïtieve indruk van haar troonopvolger.
Volgaarne wil ik van deze gelegenheid gebruik maken om de majesteit van harte te feliciteren met haar 75ste verjaardag. Dat is niet niks. Ik hoop dat haar dit jaar verder persoonlijk leed bespaard mag blijven. Dit gezegd zijnde, zou ik toch gewag willen maken van mijn grote zorgen aangaande de kwaliteit van haar troonopvolger. Deze man zegt van zichzelf dat hij geen studiehoofd is. Hij heeft, voor zover ik mij herinner, met de nodige moeite een studie geschiedenis afgerond aan de universiteit van Leiden (rechts studentenbolwerk van verwende egoïstische fabrikantenzoontjes en sociaal gestegen nouveau riches). Mijn persoonlijke indruk van de man is dat hij bij confrontatie met de media steeds een verongelijkte, verwende en licht agressieve houding tentoonspreidt, mogelijk symptomatisch voor de chronisch gespannen verhouding tussen het koningshuis en de media. “De leugen regeert”. In het verleden heeft deze troonopvolger enkele faux pas gemaakt en daar, na terechtwijzing, nogal elitair en onverstandig op gereageerd. Hebben we hier dus te maken met een niet bijster begaafde, arrogante, sportverslaafde, anti-intellectuele brallende ex-corpsbal of hebben we van doen met een betrokken, liefdevolle, cultureel geïnteresseerde, en wijze kroonprins? Mijn intuïtie kiest voor de eerste mogelijkheid, maar hopelijk heb ik het helemaal fout en ontpopt deze kroonprins zich als een wederopstanding van moeder Theresa en meneer Einstein. Wie weet. Maar ik houdt mijn hart vast.
Een ding is zeker, het grote bedrijfsleven krijgt er een promotor van allure bij. En dan heb ik het nog niet eens over de mooie koningin die er gratis en voor niks aan wordt toegevoegd.
La reine est disparu, vive le roi!!! Of zoiets!
Opgeslagen onder Uncategorized
wereld en verwondering 